Mijn allereerste date
Online daten is niet iets waar ik zomaar aan begonnen ben. Heel lang zei ik dat ik dat niet wilde. Ik wilde gewoon zo iemand tegenkomen. In de kroeg, op het werk of desnoods in de supermarkt. Daten via het internet voelde als een zwakte bod. Daarnaast dacht ik nog alle tijd van de wereld te hebben. Maar toen was ik de 30 gepasseerd…
Ineens kwam de gedachte ”Hij komt niet uit zichzelf aanbellen” in me op. Misschien moest ik pro-actiever te werk gaan. Ook kende ik ondertussen een aantal mensen die hun partner hadden gevonden in de digitale vijver dus waarom ik niet. Ik kon toch ook alleen een profiel aanmaken en gewoon even kijken. Als het niets was kon ik mezelf zo weer deleten en als ik wel iemand sprak daar hoefde ik daar toch ook niet meteen mee af te spreken. Want afspreken is eng. Niet alleen omdat je geen idee hebt wie je nou eigenlijk gaat treffen maar vooral omdat ik mezelf dat openstel voor een afwijzing. Zo ging de dialoog in mijn hoofd een paar weken door. Totdat ik op een zaterdagavond voor de zoveelste keer alleen thuis op de bank zat en uit verveling een profiel aanmaakte.
Toch een beetje raar om een soort reclameadvertentie te maken voor jezelf. Je zoekt een paar foto’s uit waarvan je vindt dat je er goed opstaat, verzint een quasi grappige tekst, bepaalt je doelgroep en dan druk je op enter. Al snel had ik beet. Nou ja beet in het begin was het meer het net binnen halen en je best doen om de rotte vissen er tussenuit te halen. Als nieuw visje in de vijver trek je veel aandacht. Leuk voor je ego maar het gros wil je na één keer hengelen gewoon weer terug de vijver ingooien. Tussen al die aandacht vond ik één man met wie het klikte. Wekenlang kletste we elke dag. Hij begreep dat ik het allemaal heel spannend vond en had geduld. Dat hij mij daarin respecteerde waardeerde ik enorm en maakte hem nog leuker in mijn ogen. Nagenoeg elke dag ging ik veel te laat slapen omdat het zo gezellig was op de app. Dus na ongeveer 5 weken won mijn nieuwsgierigheid van mijn angst en gaf ik aan dat ik wel af wilde spreken.

De voorbereiding op mijn eerste date leek wel een militaire operatie. Eerst had ik zorgvuldig de date locatie bepaald. Net buiten het stapgebied, plek waar niet teveel bekenden kwamen maar wel druk genoeg om anoniem te kunnen daten. Daarna heb ik geregeld dat 3 van mijn vrienden in een kroeg net op de hoek zouden zitten zodat die binnen no time naar mij toe konden komen als er iets misging. Ik had ze in mijn telefoon onder de sneltoets gezet zodat ik ze ook met maar één druk op de knop kon oproepen. Alles was geregeld nu moest ik alleen nog mijn zenuwen onder bedwang krijgen. Terwijl ik op het terras aan het wachten was op mijn date voelde ik mijn hart tekeer gaan. Ik bestelde vast een wijntje om mezelf te kalmeren en om iets te doen te hebben. Alleen op een vol terras zitten had toch iets ongemakkelijks. Tijdens het wachten schoten er wel duizend gedachtes door me heen. Wat als hij niet op kwam dagen? Wat als hij er niet uitzag zoals op zijn foto? Wat als we dadelijk niets hebben om over te praten? Wachten is serieus funest voor je zenuwen.
Helaas voor mijn zenuwen was mijn date een kwartier te laat. Hij had wel netjes geappt dat hij later was maar omdat ik alles te goed had voorbereid zat ik al op het terras toen hij appte. Netjes een kwartier te vroeg want dan kon ik een fijn tafeltje uitzoeken en hoefde ik niet naar hem te zoeken maar hij naar mij. Dat leek me prettig maar wat had ik daar spijt van. Toen hij aan kwam lopen en me de hand schudde bood hij meteen zijn excuses aan en vroeg of ik hier al lang op hem zat te wachten. Ik loog en zei dat ik er ook pas net was, al schetste mijn bijna lege wijnglas een ander beeld. Of hij moet gedacht hebben dat ik zojuist een glas wijn achterovergeslagen had om mezelf moed in te drinken. Mijn date kwam naast me zitten en bestelde een biertje voor zichzelf en nog een wijntje voor mij terwijl hij me een knipoog gaf. Hij had me dus door maar zei niets.
Daar zat ik dan naast de man met wie ik al weken chatte, met wie ik niet uitgepraat raakte en nu had ik geen idee wat ik moest zeggen. Ook hij was erg stil en schoof wat zenuwachtig op zijn stoel. En toen hoorde ik mezelf het gesprek openen met een zin die ik ook altijd gebruik als ik een sollicitatie afneem; “En heb je het een beetje makkelijk kunnen vinden?”
Het vervolg van de date kun je volgende week lezen.
Het leukst lijkt het mij ook om ‘gewoon’ iemand tegen te komen, maar inderdaad: soms moet je jezelf en de natuur denk ik een beetje helpen : )
LikeGeliked door 1 persoon
Ja dat vind ik ook nog steeds. Maar makkelijk is anders zeker nu met Corona ❤️🍀☺️
LikeLike
Je maakt er wel een clifhanger van ….
Nieuwsgierige groet,
LikeGeliked door 1 persoon
Hihi doel bereikt 😉 weekje wachten dan weet je het ❤️🍀☺️
LikeLike
Een weekje wachten op het vervolg is zoo lang!!
LikeGeliked door 1 persoon
Haha ja beetje wel maar is voor mij zelfbescherming om niet te vaak te posten. Moet ook aan m’n herstel werken ❤️🍀
LikeLike
Je hebt groot gelijk… je moet jezelf op Nummer één zetten!!
LikeGeliked door 1 persoon
Dank je! Ja dat is precies wat ik aan het leren ben! ❤️🍀☺️
LikeLike
Ik ben benieuwd….
LikeGeliked door 1 persoon
Wat ongemakkelijk en een mooie uitdaging. Je weet na 5 weken waarschijnlijk best wel wat van hem. Dus gesprekstof zal je wel hebben. De vraag is meer: ” Hoe is die in het echt?”
LikeGeliked door 1 persoon
Ja dat zou je wel denken…
LikeLike
Zie het zo: het levert je wel voldoende bloginspiratie op! Benieuwd naar het vervolg.
LikeGeliked door 1 persoon
Haha zeker weten!
LikeLike
Nu ben ik wel benieuwd naar het vervolg
LikeGeliked door 1 persoon
Weekje wachten maar t feit dat ik nu nog steeds date verklapt al het één en ander 😂
LikeLike
Nieuwsgierig naar het vervolg….
LikeGeliked door 1 persoon
Nog 5 nachtjes slapen…. 😂
LikeGeliked door 1 persoon
Iemand voor het eerst ontmoeten is altijd een beetje ongemakkelijk
LikeGeliked door 1 persoon
Dat is zeker waar!
LikeLike
wat een spanning en je hebt weer wat om te bloggen haha
LikeGeliked door 1 persoon
Haha precies
LikeLike
Ja nu wil ik wel weten hoe het verder loopt hoor! Altijd spannend, zo’n eerste date. Ik herken de kriebels weer.
LikeGeliked door 1 persoon
Bijna vrijdag haha. En dank je voor t complimenten
LikeLike
Waarom ga je geen romans schrijven? Je schrijft zo leuk!!
LikeGeliked door 1 persoon
Wie weet ooit… eerst een goed idee!
LikeLike
Oh wat heerlijk om dit te lezen! Heb er ook meteen een beeld bij. Heel benieuwd hoe dit afloopt. Hopelijk komt het gesprek een beetje op gang….
LikeGeliked door 1 persoon
We zullen zien… en dank je wel!
LikeLike
Ik krijg al de zenuwen als ik dit lees! Ben benieuwd hoor hoe het verder gaat.
LikeGeliked door 1 persoon
Dan heb ik mijn gevoel goed overgebracht haha
LikeLike
Benieuwd naar het vervolg. Een happy end? 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Dat kan je komende vrijdag lezen ☺️❤️🍀
LikeLike
Ik heb nog nooit online gedate. Het gaat dwars tegen mijn karakter in. Dan mijn kattenvrouwtje voor de rest van mijn leven…
LikeGeliked door 1 persoon
Ik heb 1 kat dus collectie is gestart maar weiger het al op te geven haha
LikeLike