Gewoon zo’n dag

Over de vraag die je nooit mag stellen

Het is niet mijn dag vandaag. Al toen de eerste zonnestralen mijn hoofdkussen raakten en ik mijn ogen strak toekneep in de hoop nog even verder te kunnen slapen voelde ik dat het hem niet ging worden vandaag.

Al twee dagen zit ik gewoon niet lekker in mijn vel. Doordat ik slecht slaap ben ik moe en is het wollig in mijn hoofd. Er zit een filter over de wereld heen. Alles is wazig en komt niet echt binnen. De hoop van gisteren, dat een nacht goed slapen zou helpen, blijkt ijdele hoop. Ik ga op de rand van mijn bed zitten en haal een paar keer diep adem. De onrust die ik voel ebt voor even weg. Waar ik vroeger meteen zou toegeven aan het gevoel van algehele malaise besluit ik om er het beste van te maken vandaag.

Na een slome koffiegevulde start van de dag is het tijd om naar therapie te gaan. In de auto gaat de radio op standje achtergrond omdat ik geen extra prikkels wil bovenop alle gedachtes in mijn hoofd. De therapeute laat me binnen. Ik loop naar de pompfles met ontsmettingsgel. Natuurlijk deponeer ik de helft van de gel op mijn jurk want het is nou eenmaal zo’n dag. Ik plof vervolgens in mijn stoel en bij de vraag “Hoe is het de afgelopen dagen gegaan?” voel ik de tranen al in mijn ogen schieten. Al pratend zet ik al mijn gedachten op een rijtje, bepaal ik waar ik invloed op heb en maak ik de afspraak met mezelf om één van die dingen te tackelen.

Met m’n hoofd iets minder chaotisch stap ik weer de auto in. De radio gaat op standje “Ik-hoor-mezelf-niet-meer en ik zing luidkeels mee. Geloof me je bent blij dat je niet bij mij in de auto zat. Al denk ik wel dat je onder de indruk zou zijn van mijn bijbehorende dancemoves  en gezichtsuitdrukkingen.

Omdat de muziek me verder opvrolijkt besluit ik spontaan op de koffie te gaan bij vrienden. Heb hen al weken niet gesproken dus heel fijn om even bij te praten, netjes op anderhalve meter maar wel lekker buiten in het zonnetje. De nabijheid van mensen doet me goed en terwijl ik weer richting mijn auto loop voel ik me zoveel lichter dan vanmorgen.

Met een gevoel van trots over hoe ik deze dag heb omgedraaid parkeer ik mijn auto bij mijn huis en ga te voet richting de supermarkt. Onderweg zegt een klein meisje vrolijk hoi tegen mij en oprecht lachend zeg ik hoi terug. De zon voelt heerlijk op mijn huid en mijn zomerjurk waait losjes om me heen. De energie van deze dag is ineens helemaal anders, zo fijn.

In de supermarkt doe ik alleen de hoognodige boodschappen. Ik wil zo snel mogelijk naar huis om in de tuin te gaan genieten van de warme namiddag. Bij de kassa word ik voorgelaten door een charmante oudere man, iets wat ik ontzettend waardeer. De kassamevrouw scant mijn kaas en kipfilet en terwijl ik mijn pinpas tegen het pinapparaat houd gebeurd het. “Zo jij hoeft niet meer lang hè?” Vol verbazing kijk ik de kassamevrouw aan. Tot overmaat van ramp begint ze over haar buik te wrijven en zegt; “De zwangerschap.” Volledig ontdaan weet ik eruit te stamelen dat ik niet zwanger ben. Ik zie dat de kassamevrouw niet weet hoe ze moet reageren dus ik maak een “ach maakt niet uit” gebaar en vlucht zo snel mogelijk de winkel uit.

Met één vraag mijn grootste onzekerheid geraakt. Ineens voelt de zon niet troostend warm maar maakt het felle daglicht mij veel te zichtbaar. Ik bekijk mezelf in elke ruit de ik passeer. Mijn passen versnellen, ik wil naar huis, ik wil naar binnen. De positieve energie waar ik zo hard voor heb gewerkt vandaag blijkt wankel en is compleet verdwenen. Thuis op de bank komen de tranen.

Soms moet je je best doen om er het beste van te maken. Maar soms mag je lief zijn voor jezelf en heb je gewoon zo’n dag. En dan mag!

21 gedachten over “Gewoon zo’n dag

  1. Af en toe zitten er een paar zware dagen bij. Ik merk ook dat ik soms in een negatief spiraal blijf hangen. Maar ik probeer dan alles te relativeren en aan positieve dingen te denken!

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat probeer ik ook! En vandaag lukte dat gelukkig weer. Maar soms is het ook ok om even stil te staan bij dingen die niet lekker gaan soms is dat nodig om vervolgens weer vrolijk verder te kunnen gaan ❤️🍀💪🏻

      Like

    2. Helemaal mee eens. En dat probeer ik ook altijd. Maar het is ook heel belangrijk dat wanneer dat niet lukt jezelf daarvoor niet af te straffen. Soms heb je gewoon een baaldag en dat mag.

      Like

  2. Bij mij was het ooit andersom. Een consulente van de Weigt Watchers probeerde mij lid te maken van de club om mijn ‘overgewicht’ kwijt te raken. Ik was notabene acht maanden zwanger! Dit soort lompe uitspraken zijn geschikt voor mensen als Brigitte Kaandorp. Wat zou zij er een heerlijke sketch van maken. Zie het belachelijke er van in en wees trots op jezelf. Dat meisje, zij doorzag jou en begroette je vrolijk.

    Geliked door 1 persoon

  3. Allemaal hebben we wel eens van die dagen. Soms beginnen ze zwaar en eindigen ze verrassend. Of andersom. De dag begint zo goed en dan zijn er weer van die onvoorziene dingen die op je pad komen.

    Geliked door 1 persoon

    1. En ik denk dat t belangrijk is dat als je n keer een baaldag hebt dat dat mag en dat je dan niet faalt. Veel mensen hebben t gevoel dat ze altijd happy moeten zijn. En dat is gewoon n onhaalbaar doel ❤️🍀

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: